مقالات دندانپزشکی


  • نظرات: 0
  • ۲۵ خرداد ۱۳۹۲ ۱۵:۴۲
  • به دندانپزشکی
  • توسط admin
  • بازدید کننده: 3717
  • ایمپلنت
  • اخرین ویرایش: ۰۴ مهر ۱۳۹۲ ۰۸:۲۳
  • (رتبه فعلی 5.0/5 ستاره ها) مجموع آراء: 1
ایمپلنت

پیشگیری از تحلیل استخوان فک با کاشت دندان

10 6

امروزه ایمپلنت های دندانی از درمان های مفید برای افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده اند، محسوب می شود. طی سال های اخیر، کاشت دندان (ایمپلنت) به افراد فاقد دندان برای داشتن تغذیه مناسب، صحبت کردن و حفظ زیبایی بسیار کمک کرده است. ایمپلنت دندانی قطعه ای است فلزی از جنس تیتانیوم و با ترکیب فلزات سازگار با بدن که در استخوان فک قرار می گیرد و بهترین جانشین دندان های ازدست رفته محسوب می شود. پیش از این افرادی که یک دندان خود را از دست می دادند، باید دو دندان کناری ناحیه بی دندان را تراش می دادند تا دندان های مجاور به عنوان پایه هایی برای یک بریج (پل) دندانی، نیروها را تحمل کنند. این شیوه، گاه محکوم به درمان ریشه (عصب کشی) هم می شد یا افراد کاملا بی دندان را ناگزیر می کرد همیشه رنج لقی پروتزهای متحرک را تحمل کنند. با آمدن ایمپلنت های دندانی، این طرح درمان ها تغییر کرد و بار دیگر علم به خدمت ارتقای کیفیت زندگی آمد. دانش اصلی ایمپلنت های دندانی توسط یک ارتوپد سوئدی به نام پروفسور «برانمارک» به دنیای دندانپزشکی عرضه شد. این پروفسور برای نخستین بار نشان داد ایمپلنت های دندانی که از جنس تیتانیوم ساخته شده اند، توانایی پیوند خوردن به استخوان های فک بالا و پایین را دارند و به اصطلاح به استخوان جوش می خورند. ایمپلنت، هم اینک در دندانپزشکی جزو علوم نوین به شمار می رود و به دلیل پیشرفت های گسترده، طی سال های اخیر توانسته از نگرانی بشر برای از دست دادن دندان ها تا حد زیادی بکاهد. یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران که پنجم تا هشتم بهمن امسال در تهران برپا شد، فرصت مناسبی را به وجود آورد تا بار دیگر به مساله کاشت دندان نگاهی تازه بیندازیم. با ما همراه باشید.

از دست دادن هر دندان به دلیل عملکردهای فیزیولوژی، سبب تحلیل استخوان های باقیمانده در فک بالا و پایین می شود. به عبارتی دیگر، زمانی که استخوان فک زیر فشار نباشد (دندان در داخل استخوان وجود نداشته باشد) سلول های استخوان ساز کمتر فعالیت دارند و سلول هایی که از استخوان برداشت می کنند، فعالیت شان دو برابر می شود. این مساله عکس زمانی است که دندان داخل استخوان داخل فک قرار دارد. در این حالت، حجم استخوان از نظر ارتفاع و قطر کاهش نمی یابد.

در حقیقت، جلوگیری از تحلیل استخوان، مهم ترین عملکرد ایمپلنت است. دومین عملکرد مهم ایمپلنت، عملکرد آن به عنوان ریشه دندان است. هنگام انتخاب ایمپلنت، میزان استخوان در دسترس، میزان استحکام استخوان و زمان گذاشتن ایمپلنت را در نظر می گیرند. اگر استخوان کافی برای گذاشتن ایمپلنت در دسترس نباشد، می توان در شرایط خاص، مقداری استخوان برگرفته از نقاط دیگر را پیوند زد. به گفته دکتر «مهدی کدخدازاده» متخصص پریودنتولوژی و دبیر اجرایی یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران، درمان موفق ایمپلنت، مستلزم حجم استخوان کافی در محل قرار دادن ایمپلنت است به طوری که وجود نداشتن استخوان کافی، عمر ایمپلنت های دندانی را کاهش می دهد. این امر می تواند ناشی از ضایعات مادرزادی، تروماتیک یا تحلیل استخوان متعاقب کشیدن دندان باشد.

هم اینک روش های مختلفی برای بازسازی استخوان حمایت کننده دندان (ریج استخوانی) تحلیل رفته قبل از قرار دادن ایمپلنت در بعد افقی و عمودی وجود دارد؛ از جمله استفاده از استخوان پیوندی از بدن خود فرد، مواد پیوند استخوانی، فاکتورهای رشدی (آنزیم ها، فاکتورهای انعقادی و تمام عواملی که رشد و ترمیم استخوان را تسریع می کنند) و بازسازی استخوان به روش ایجاد کشش و بازسازی استخوانی هدایت شده (GBR). از میان این روش ها، بازسازی استخوانی هدایت شده (GBR) یکی از مناسب ترین روش های درمانی به منظور ترمیم ضایعات محدود (ضایعات لوکالیزه فکی) است. درمان به روش GBR که اولین بار در سال ۱۹۸۸ توسط «داهلین» ارایه شد، امروزه متخصصان را قادر می کند به کمک آن در نواحی دارای نقص استخوانی به موفقیت درمانی مشابه با نواحی بدون نقص دست یابد. دکتر «پیمان شهیدی» رییس این همایش می گوید: «فلسفه این درمان، ایجاد فضایی برای مهاجرت سلول های استخوان ساز و جلوگیری از ورود سلول های بافت نرم به درون این فضاست که این اهداف با استفاده از غشاهای مختلف تامین می شود.» مواد پیوندی استخوانی مختلف به چهار دسته «اتوگرفت»، «آلوگرفت»،«زنوگرفت» و مواد«آلوپلاستیک» تقسیم می شوند و از طریق بازسازی استخوان، تحریک، القای استخوان و ایجاد داربست برای بازسازی استخوان کاربرد دارد. دکتر «کدخدازاده» در این باره می گوید: «از این مواد به صورت بلاک و پودر به منظور حمایت کردن غشا، حفظ فضا و نیز ایجاد داربستی برای رشد سلول های استخوانی همراه با GBR استفاده می شود. کارآزمایی بالینی کنترل شده، نشان می دهد درمان نقایص استخوان افقی با روش GBR یک روش درمانی موفق و قابل پیش بینی است، هرچند در مورد نقایص عمودی، مقدار بازسازی استخوانی امکان پیش بینی میسر نیست.» به گفته دکتر «محمدرضا طالبی اردکانی» قائم مقام یازدهمین همایش انجمن علمی پریودنتولوژی ایران، متعاقب کشیدن دندان در ناحیه انتهای فک بالا، تخریب و ترمیم استخوان فک از یک سو و از سوی دیگر گسترش یافتن سینوس به درون استخوان حمایت کننده دندان، به نقص عمودی در استخوان فک منجر می شود که بالا بردن کف سینوس ناحیه فک بالا برای افزایش ارتفاع عمودی استخوان ضروری است.

مراقبت از ایمپلنت

با توجه به اینکه ایمپلنت یک درمان کاملا تخصصی است، نیازمند طی کردن مجموعه ای از مراحل مشخص است که هر یک اهمیت خاص خود را دارد. این مراحل به ترتیب شامل انجام معاینه به منظور تشخیص و طرح درمان، کاشت ایمپلنت، قراردادن پروتز روی ایمپلنت، مراجعه های بعدی و رعایت بهداشت است. حفظ سلامت بافت های اطراف ایمپلنت از اهمیت ویژه ای برخوردار است. ذهنیت بسیاری از مردم این است که نگهداری و بهداشت دندان مهم نیست. آنان تصور می کنند که ایمپلنت پیچی است که در استخوان فک داخل شده و تا آخر عمرشان باقی خواهد ماند، در صورتی که ایمپلنت به مراقبت بیشتری نسبت به دندان های طبیعی نیاز دارد. کسی که بهداشت مناسب دهان را رعایت ندارد، بدون شک در نگهداری ایمپلنت هم موفق نخواهد بود و ایمپلنت را پس از مدتی از دست خواهد داد. شواهد علمی نشان می دهد که بیماران دارای ایمپلنت در مقایسه با افراد دارای دندان های طبیعی به التهاب ناشی از پلاک و تخریب استخوان مستعدتر هستند. به عبارت دیگر می توان گفت همان عواملی که سبب می شود یک دندان طبیعی از بین برود، عینا می تواند به از دست رفتن ایمپلنت منجر شود. اگرچه ایمپلنت هیچ گاه دچار پوسیدگی نمی شود، اما تجمع پلاک میکروبی و جرم در اطراف هر ایمپلنت به التهاب لثه و استخوان اطراف ایمپلنت و در نهایت سبب از بین رفتن اتصال ایمپلنت با استخوان خواهد شد. بنابراین ضروری است بیماران درست مثل یک دندان طبیعی از ایمپلنت خود نگهداری کنند. رعایت بهداشت مطلوب و کاربرد مسواک حداقل دو بار در روز در کنار نخ ها و برس های مخصوص که توسط متخصص آموزش داده می شود، بسیار حایز اهمیت است. به گفته دکتر «شهیدی»، دوره نگهداری از ایمپلنت که «فاز نگهدارنده» نامیده می شود، نقش بسزایی در حفظ و بقای ایمپلنت خواهد داشت. فاز نگهدارنده از زمان قرار دادن ایمپلنت آغاز شده و بیمار باید تحت ویزیت های دوره ای منظم با فواصل سه ماهه در سال اول و فواصل شش ماهه در سال های بعد قرار گیرد. تمیز کردن ایمپلنت ها در این دوره ها مشابه دندان ها انجام می شود با این تفاوت که برای برداشتن جرم از ابزارهای مخصوصی استفاده می شود تا سطح ایمپلنت ها خراشیده نشوند. با توجه به پیشرفت های روزافزون علم درخصوص نحوه قراردهی و مواد به کار رفته در سطح ایمپلنت ها برای اتصال سریع و بهتر با استخوان، درصد موفقیت ایمپلنت های دندانی بسیار بالا گزارش شده است. لازم به یادآوری است درصد موفقیت و طول عمر ایمپلنت به شدت تحت تاثیر شرایط بهداشتی دهان، نگهداری بیمار و تداوم انجام ویزیت های دوره ای قرار دارد.

اشتراک
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

ورود کاربران

لطفا نام کاربری و کلمه عبور خود را وارد کنید

اطلاعات تماس مهرگان

  • آدرس : قم/میدان سعیدی/خیابان هفت تیر/کوچه 15
  • تلفن :36705557-025
  • نمابر :36705559-025